MENUMENU
MENUMENU

ชุมชนบ้านลาดเจริญ หมู่ที่ 10 ต.นาแวง อ.เขมราฐ จ.อุบลราชธานี

ประวัติความเป็นมา

ประวัติความเป็นมาของชุมชนบ้านลาดเจริญ มีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า บรรพบุรุษที่เข้ามาตั้งรกรากหมู่บ้านเป็นกลุ่มแรกในสมัยก่อนคือนายก่ำ เหล่าน้อย นายจู มัณฑรักษ์ และนายกัณหา อินธิแสง เดิมชื่อ บ้านลาดน้อย ขึ้นอยู่กับหน่วยปกครองหมู่ที่ 5 บ้านลาดหญ้าคา ต.นาแวง อ.เขมราฐ จ.อุบลราชธานี ต่อมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ.2536 ได้แยกหน่วยปกครองมาเป็นหมู่ 10 ตั้งชื่อว่า บ้านลาดเจริญ ผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ นายชูศักดิ์ อินธิแสง มีภูมิประเทศทิศเหนือ และทิศตะวันออกติดแม่น้ำโขง  ชายแดนเมืองสองคอน แขวงสะหวันนะเขต สปป.ลาว

อัตลักษณ์ของชุมชน

ด้วยสภาพพื้นที่ ของบ้านลาดเจริญเป็นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำโขง ทำให้มีอัตลักษณ์ชุมชน คือ ต้นหมากหว้าน้ำ 2 ต้น  ซึ่งชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นต้นหมากหว้าน้ำคู่รัก ที่ยืนต้นเคียงกันมากว่า 300  ปี ณ ลานหินทราย ริมฝั่งโขง ทั้งในภาวะน้ำท่วมและฤดูแล้ง ทำให้คู่รักต่างพากันมาขอพรให้มีความรักมั่นคงยืนยาว และครอบครัวมีความสุข จนสร้างปรากฎการณ์ ความรักอมตะ หมากหว้าน้ำ จนถึงปัจจุบัน นอกจากต้นหมากหว้าน้ำ จะเป็นอัตลักษณ์ของบ้านลาดเจริญแล้ว ชาวบ้านยังนำผลของหมากหว้าน้ำ มาแปรรูปเป็นสบู่หมากหว้าน้ำ

แหล่งท่องเที่ยวและผลิตภัณฑ์โดยชุมชน

แหล่งท่องเที่ยวเชื่อมโยงจากชุมชน บ้านลาดเจริญ ที่เป็นที่นิยมได้แก่  การล่องเรือชมความงามของทิวทัศน์ 2 ฝั่งโขง ชมเกาะแก่งและหาดทรายสูง ชมวิถีประมง ชมลานหินประวัติศาสตร์  ที่มีภาพแกะสลักรูปสัตว์ต่าง ๆ  ภาพนักรบโบราณ  แกะสลักอักษรจีนโบราณ แกะสลักเรือโบราณ  แกะสลักรูปวัวชนกัน รวมถึงชมถ้ำพระ  ถ้ำเสือ   เป็นต้น  ผลิตภัณฑ์ในชุมชน นอกจากสบู่หมากหว้าน้ำแล้ว ชาใบยาหม่อง ที่นำต้นใบยาหม่อง พืชพื้นบ้านที่ขึ้นริมแม่น้ำโขงเป็นจำนวนมาก มาทำเป็นชา เนื่องจากใบยาหม่องมีกลิ่นเหมือนยาหม่องชาวบ้านจึงนำใบมาคั่ว ผึ่งแดดแล้วบดเป็น ชาใบยาหม่อง ช่วยปรับสมดุลในร่างกาย นอกจากนี้ ยังมีข้าวไรซ์เบอรี่    ข้าวขาวอินทรีพย์ ปลอดสารพิษ  และผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายทอมือ  เช่น ผ้าซิ่นลายมัดหมี่ ลายต้นหว้าน้ำคู่  และลายใบยาหม่อง ที่ถือเป็นเอกลักษณ์ของชาวบ้านลาดเจริญ อย่างที่ไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใคร

ข้อมูลติดต่อ

  • นางนุชศรี วิชัยศร  โทรศัพท์  0817186904
  • สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี โทรศัพท์  045491746

Leave a Reply